submenu
content

Historia – Europejska Strategia Zatrudnienia i Strategia Lizbońska.

 

Strategia Lizbońska była kompleksowym programem gospodarczym Unii Europejskiej. Polska włączyła się w realizację Strategii Lizbońskiej wraz z przystąpieniem do Unii Europejskiej z dniem 1 maja 2004 r. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej w szczególności podjęło zobowiązania dotyczące realizacji Europejskiej Strategii Zatrudnienia, będącej kluczowym elementem Strategii Lizbońskiej. Jednym ze zobowiązań było opracowanie Krajowych Planów Działań na rzecz Zatrudnienia (KPDZ). Polska i inne nowoprzyjęte państwa członkowskie do dnia 1 października 2004 r. złożyły swoje KPDZ na 2005 r. Była to pierwsza i jednocześnie ostatnia runda sporządzania przez nowe państwa członkowskie Krajowych Planów Działań na rzecz Zatrudnienia, służących informacji i zaprezentowaniu swojej polityki zatrudnienia na szczeblu UE.

 

Wiosną 2005 roku dokonano śródokresowego przeglądu Strategii Lizbońskiej (przyjętej przez Radę Europejską obradującą 23 – 24 marca 2000 r. w Lizbonie). W wyniku śródokresowego przeglądu Strategii Lizbońskiej, dla której Europejska Strategia Zatrudnienia stanowiła jeden z kluczowych elementów, Ogólne Wytyczne Polityki Gospodarczej (Broad Economic Policy Guidelines) oraz Wytyczne Zatrudnienia (Employment Guidelines) zastąpione zostały jednym dokumentem – Zintegrowanym Pakietem Wytycznych.

 

Zintegrowany Pakiet Wytycznych stanowił punkt odniesienia dla tworzenia krajowych programów reform. Na szczeblu UE, Krajowe Programy Reform 2005-2008 na rzecz realizacji Strategii Lizbońskiej, zastąpiły w obszarze zatrudnienia, przygotowywane w latach wcześniejszych Krajowe Plany Działań na rzecz Zatrudnienia.

 

Dla zwiększenia efektywności realizacji działań odpowiadających Europejskiej Strategii Zatrudnienia oraz ze względu na strategiczny charakter Krajowego Programu Reform na lata 2005-2008, w zakresie polityki rynku pracy był on w Polsce wdrażany poprzez Krajowe Plany Działań na rzecz Zatrudnienia.

 

Nowa strategia UE na lata 2010-2020 - kontekst polityki zatrudnienia: „Europa 2020”

 

„Europa 2020” jest nową strategią gospodarczą Unii Europejskiej zastępującą Strategię Lizbońską. Nowe wyzwania takie, jak światowy kryzys finansowy zmusiły Europę do redefinicji zarówno celów, jak i instrumentów wspierających rozwój gospodarczy.

Strategia „Europa 2020” ogniskuje się wokół trzech powiązanych ze sobą priorytetów:

  1. Rozwój inteligentny(rozwój gospodarki  opartej na wiedzy i innowacji).
  2. Rozwój zrównoważony(wspieranie gospodarki efektywniej korzystającej z zasobów, bardziej przyjaznej środowisku i bardziej konkurencyjnej).
  3. Rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu (wspieranie gospodarki o wysokim poziomie zatrudnienia, zapewniającej spójność społeczną i terytorialną).

Dla realizacji priorytetów i celów przygotowano siedem inicjatyw flagowych (projektów przewodnich), z czego kluczowymi dla polityki rynku pracy są dwie: „Mobilna Młodzież” i „Program na rzecz nowych umiejętności i miejsc pracy”. Pozostałe, komplementarne inicjatywy to: „Europejski program walki z ubóstwem”, „Unia innowacji”, „Europejska agenda cyfrowa”, „Europa efektywnie korzystająca z zasobów” oraz „Polityka przemysłowa w erze globalizacji”.

 

Krajowy Program Reform (KPR)

 

Kluczowym elementem wdrażania strategii „Europa 2020” jest Krajowy Program Reform (KPR). KPR uwzględniając krajowe uwarunkowania sytuacji społeczno-gospodarczej, wyznacza cele, które Polska powinna osiągnąć w 2020 r. Celem Krajowego Programu Reform na rzecz realizacji strategii „Europa 2020” (przyjętego przez Radę Ministrów 26 kwietnia 2011 r.) jest budowa trwałych podstaw wzrostu gospodarczego, przy łączeniu celów unijnych z priorytetami krajowymi. Przedstawione w nim reformy ukierunkowane na wzrost inteligentny, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu, mają umożliwić przezwyciężenie barier wzrostu (tzw. wąskich gardeł – ang. bottlenecks) hamujących potencjał rozwojowy państw członkowskich UE, jednocześnie przyczyniając się do wzmocnienia pozycji UE na arenie międzynarodowej.

 

Krajowy Program Reform na lata 2005 – 2008 na rzecz realizacji Strategii Lizbońskiej

Krajowy Program Reform na lata 2008-2011 na rzecz realizacji Strategii Lizbońskiej

Krajowy Program Reform "Europa 2020"

Krajowy Program Reform - Aktualizacja 2012/2013

Krajowy Program Reform - Aktualizacja 2014/2015

Krajowy Program Reform - Aktualizacja 2015/2016

 

Jednocześnie polski KPR stanowi element systemu zarządzania krajową polityką rozwoju. KPR uwzględnia cele i priorytety wskazane w dziewięciu zintegrowanych strategiach, które przygotowuje rząd w ramach porządkowania strategii rozwoju dla Polski. Kluczową strategią w zakresie rynku pracy jest Strategia Rozwoju Kapitału Ludzkiego.

 

Departament Rynku Pracy, z ramienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej, koordynuje realizację Krajowego Programu Reform na rzecz realizacji strategii „Europa 2020” w ramach działań odnoszących się do polityki zatrudnienia oraz przygotowuje dokument planistyczny pn. Krajowy Plan Działań na rzecz Zatrudnienia.

 

Krajowe Plany Działań na rzecz Zatrudnienia

 

Zasady tworzenia i realizacji Krajowego Planu Działań na rzecz Zatrudnienia określa ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 149, z późn. zm).

 

Krajowy Plan Działań na rzecz Zatrudnienia (zawierający zasady Europejskiej Strategii Zatrudnienia) uzupełniając inicjatywy samorządu na różnych szczeblach, stanowi podstawę dla podejmowanych przez Państwo działań w zakresie szeroko pojmowanej promocji zatrudnienia, ograniczania negatywnych skutków bezrobocia oraz wspierania aktywizacji społecznej.

 

Główna rola przy opracowywaniu Krajowego Planu Działań na rzecz Zatrudnienia przypada ministrowi właściwemu do spraw pracy, który przygotowuje go we współpracy z innymi ministrami i szefami urzędów centralnych, w tym w szczególności z ministrem właściwym do spraw gospodarki, ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego.

 

Istotne znaczenie Krajowego Planu Działań na rzecz Zatrudnienia polega na tym, że obok operacjonalizacji Krajowego Programu Reform (KPR) na rzecz wdrażania strategii „Europa 2020” w obszarze rynku pracy (uwzględnia on przy tym nie tylko kierunki wyznaczone przez polityki wdrażane w ramach KPR ale także zawarte w Strategii Rozwoju Kapitału Ludzkiego), określa on zarazem cele i kierunki działań, zgodnie z priorytetami polityki państwa w dziedzinie rynku pracy, a także zawiera wytyczne na które orientują się samorządy na szczeblu wojewódzkim przygotowując corocznie regionalne plany działań na rzecz zatrudnienia, w których określane są priorytetowe grupy bezrobotnych i innych osób wymagających objęcia szczególnym wsparciem na regionalnym rynku pracy.

 

Krajowy Plan Działań na rzecz Zatrudnienia zawiera trzyletnią perspektywę realizacyjną, która pozwala na bardziej pełne monitorowanie działań, służących realizacji polityk rynku pracy,  podejmowanych w jego ramach, mających zazwyczaj okres realizacji znacznie wykraczającą poza roczne ramy.

 

Monitorowaniu wdrażania Krajowego Planu Działań na rzecz Zatrudnienia służą sprawozdania z realizacji, przygotowywane w rocznych odstępach, które w zależności od wystąpienia nowych wyzwań na rynku pracy dają możliwość aktualizacji planu poprzez wskazanie nowych istotnych z punktu widzenia rynku pracy polityk.

 

Obecnie obowiązującym dokumentem jest Krajowy Plan Działań na rzecz Zatrudnienia na lata 2015-2017. 

 

do góry Ostatnia modyfikacja: 19-01-2017
Ideo Realizacja: 
CMS Edito  Powered by: 
Hostlab  Hosted by: